هم از تدابير حكيمانهء او نباشد تا تلميذ تكامل يابد . . . ولىاى هجر سوزان اندكى نرمتر ! واى آتش جدايى اندكى آرامتر ! كه اين دل افسرده را تحمل اين همه رنج نباشد . . . اى خدايى كه دل از توست ، مهر از توست ، هستى از توست ، دل ما را از محبت خود و دوستانت پر كن ، الهى ، قدمى ده كه به سوى تو آييم و راهى نماى كه به تو رسيم اكنون كه راز بدين جا مىرسد و حرارت دل تسكين مىيابد باز عقل هى مىزند كه اين صحبتها رسم ادب نيست ! آرى هميشه اين بنده چنين بودم و خجالت مانع تماسهاى كم مىشده آن وقت متمركز مىشده و به صورت شقشقه‌اى سر زده مىشده و يا عنوان پررويى به خود مىگرفته و يا متلون المزاج مىكرده است . ولى باز در نظر مىآيد عنوانى كه در كتاب قضا عنوان شده كه بر لايق قضاوت واجب است خود را به حضور حاكم معرفى نمايد و عقل استحسانى مىگويد : ارادتمند تام و مقلد كامل هم بايد خود را در مقام امتثال و حضور انجام اوامر مولوى به معرض تعرفه در آورد ، ولى اينها همه بهانه است اينجا از محضر آن پدر روحانى تقاضا دارد كه در صورت امكان جواب مسائل ذيل را مرحمت فرمايند كه مورد لزوم است . 3 رمضان 83 - قم ، مدرسهء خان ، محمد على گرامى قمى ] بسمه تعالى عواطف برادران ايمانى و خصوصاً مخصوصين آنها بار گرانى است كه به دوش من بسيار سنگينى مىكند ، باشد كه خداوند متعال مقدر فرموده باشد كه با عواطف غيبيهء خود به صورت حاضر از آن سنگينى كاهش دهد . رحمتهايى كه در ظاهر ، نقمت بروز مىكند از رحمتهاى ظاهره شايد لطيفتر و به عواطف نزديكتر باشد . از خداوند تعالى توفيق علم و عمل صالح براى همه خواستار است .